Krwiściąg mniejszy Sanguisorba minor niska roślina trwała z rodziny różowatych, w Polsce rośnie jako bylina zamierająca co jesień, bardziej na południu bywa wiecznie zielonym podkrzewem. To prastara, zapomniana dziś roślina jadalna, używana podobnie jak mięta i ogórki do chłodników, zup, sosów i marynat.

Stanowisko: bardzo jasne, suche i ciepłe

Gleba: płytka, kamienista, piaszczysta, sucha, lekka, zasobna w wapń a uboga w azot (ważna różnica w stosunku do k. lekarskiego preferującego gleby podmokłe, ciężkie i torfiaste, bogate w azot). Informacje o preferencjach k. mniejszego z polskiej Wiki oraz „Botanica. Ilustrowana, w alfabetycznym układzie, opisuje ponad 10 000 roślin ogrodowych” pod red. Burniego błędne, odnoszą się do k. lekarskiego!

Wysokość: 30-60 cm

Kolor kwiatów: bordowy

Pora kwitnienia: czerwiec-wrzesień

Znaczenie biocenotyczne: Mimo częściowej wiatropylności swych kwiatów bywa chętnie odwiedzany przez pszczoły miodne i pewne samotnice. Liśćmi i łodygami żywią się gąsienice motyli, w tym ginącego powszelatka sertora. W przeciwieństwie do krwiściągu lekarskiego k. mniejszy nie odgrywa żadnej roli w cyklu rozwojowym Dyrektywowych, wciąż częstych w Polsce, a niemal wymarłych na zachodzie Europy, modraszków telejusa oraz nausitousa.