Chaber driakiewnik Centaurea scabiosa syn. Colymbada scabiosa piękna, trwała rośliny z rodziny astrowatych (złożonych), pospolita i rodzima dla Eurazji. Gatunek bardzo wielopostaciowy, często dający mutanty i mieszańce odbiegające od typowych form opisywanych w kluczach i atlasach roślin. Przedstawiciel wieloletnich chabrów z podrodzaju Colymbada.

Stanowisko: widne lub półcieniste, ciepłe

Gleba: sucha lub świeża, obojętna lub zasadowa w odczynie, najlepiej ilasta albo gliniasta

Wysokość: średnia lub duża, zwykle 70-90 cm, rzadko niższy lub wyższy

Kolor kwiatów: malinowo-różowe

Pora kwitnienia: koniec czerwca-początki października

Znaczenie biocenotyczne: dobre źródło pyłku dla samotnic np.: Andrena pilipes (pszczolinka brunetka), Anthophora bimaculata (porobnica chabrówka), Ceratina cyanea (różyca błękitnawa), Halictus quadricinctus (smuklik wielki), Halictus rubicundus (smuklik rdzawonogi), Halictus sexcinctus (smuklik sześciopasy), Halictus scabiosae (smuklik szerokopasy), Halictus subauratus (smuklik złotawy), Hoplitis papaveris (murarka makowa), Megachile maritima (miesierka wielka), Megachile ligniseca (miesierka łysawa), Lithurgus cornutus, Osmia spinulosa (murarka kolczasta). Liście atrakcyjne dla motyli np.: przeplatek.