Sierpik barwierski Serratula tinctoria to wciąż częsta w Polsce, krajowa roślina trwała z rodziny astrowatych. Spotykana dziko na łąkach zdominowanych przez trzęślicę modrą oraz w widnych lasach, zwłaszcza tzw. borach sierpikowych oraz świetlistych dąbrowach.

Stanowisko: półcieniste

Gleba: wilgotna, ale przepuszczalna, o odczynie bliskim obojętnemu, zasobna w próchnicę

Wysokość: około 55 cm

Kolor kwiatów: fioletowo-różowe

Pora kwitnienia: lipiec-wrzesień

Znaczenie biocenotyczne: roślina atrakcyjna dla motyli oraz dzikich pszczół, chętnie wprowadzana przez pszczelarzy na pasieczyska w miejscach zabagnionych albo o zmiennej wilgotności.