Przetacznik długolistny Veronica longifolia wysoka i piękna, nader zmienna bylina z rodziny babkowatych, zaliczana dawniej do trędownikowatych, rodzima dla Polski. Pozostaje pospolity na polskim niżu, występując głównie na okresowo zalewanych łąkach, ziołoroślach z wiązówkami, skrajach lasów łęgowych, zarastając też nieczyszczone rowy odwadniające. Coraz częściej wprowadzany do ogrodów deszczowych i bioswali, roślinnych oczyszczalni ścieków, pasieczysk na tereny bagienne i zmiennowilgotne, łąk miejskich i pasów kwietnych. 

Stanowisko: umiarkowanie słoneczne lub półcieniste

Gleba: preferuje mokre, ciężkie, żyzne, murszowe, próchniczne lub torfiaste, ale urośnie na wielu innych

Wysokość: 80-150 cm

Kolor kwiatów: błękitno-fioletowe u typu dzikiego, białe i purpurowe u niektórych odmian

Pora kwitnienia: czerwiec-sierpień

Znaczenie biocenotyczne: Brak dostępnych danych o jego wydajności pyłkowej i nektarowej dla pszczoły miodnej. Pszczelarze jednak chętnie wprowadzają go na pastwiska pszczele, a miłośniczki przyrody do ogrodów biocenotycznych w miastach oraz pasów kwietnych na wsiach.